Pedagogiczna diagnoza i profilaktyka zaburzeń odżywiania się u młodzieży szkolnej

Zjawiska zaburzeń w odżywianiu się młodzieży, manifestujące się głównie w formie anoreksji i bulimii, stają się coraz powszechniejsze.
Obejmują one głównie młodzież w wieku dorastania - przede wszystkim dziewczęta.
Przewrażliwienie na punkcie własnego wyglądu zewnętrznego wynika u młodzieży ze stanu rozwoju psychofizycznego a także, w bardzo dużym stopniu, z przyjmowania przez nią wzorców wyglądu fizycznego lansowanych przez środki masowej komunikacji, przede wszystkim telewizję i czasopisma.
Niesie to z sobą różne rozterki i dramaty osobiste i zdrowotne, sytuacja powyższa powinna stawać się więc obiektem troski pedagogicznej w szkołach skupiających młodzież w wieku dorastania.
Przyczyny i skutki zaburzeń odżywiania się u młodzieży szkolnej powinny być obiektem zainteresowania pedagogicznego i psychologicznego nie tylko w toku wychowania zdrowotnego, lecz także wychowania moralnego i estetycznego.
Niezbędne stają się publikacje na temat diagnozy i profilaktyki zaburzeń odżywiania się uczniów, które byłyby pomocne dla nauczycieli, pedagogów szkolnych, nadzoru szkolnego, rodziców, studentów kierunków nauczycielskich i pedagogicznych.
Taką publikacją jest praca Marty Kowalczuk pod tytułem „Pedagogiczna diagnoza i profilaktyka zaburzeń odżywiania się u młodzieży szkolnej".
Prof.
zw.
dr hab.
Stanisław PalkaUniwersytet Jagielloński, Instytut Pedagogiki