Wierszyki na zbitki spółgłoskowe dla dzieci I dorosłych

Szóty tom cyklu logopedycznego to prawdziwa skarbnica aż 322 wierszyków, które wspierają naukę i doskonalenie poprawnej wymowy.
Publikacja została przygotowana z myślą o szerokim gronie odbiorców: od przedszkolaków upraszczających wyrazy, przez uczniów szkolnych uczących się czytania i dykcji, aż po dorosłych chcących udoskonalić swoją artykulację.
Szczególne miejsce zajmują tu teksty z głoską [r] oraz materiał dedykowany ćwiczeniu trudnych zbitek spółgłoskowych.Autorka bazuje na sprawdzonych źródłach językowych, m.in.
na Logopedycznym zbiorze wyrazów Janiny Wójtowiczowej, a struktura rymowanek nawiązuje do zasad glottodydaktyki prof.
Bronisława Rocławskiego.
W książce zastosowano wyraźne oznaczenia ćwiczonych zbitek – zarówno w treści wierszy, jak i w spisie treści – co ułatwia praktyczne wykorzystanie publikacji przez logopedów, nauczycieli i rodziców.Wierszyki do ćwiczenia głoski R i zbitek spółgłoskowych dla dzieci i dorosłychZbiór wyróżnia się nie tylko bogatym materiałem językowym, ale też pomysłowym i pełnym humoru podejściem do tematu.
Znajdziemy tu bajkowe scenki, zabawne puenty, odniesienia do Krakowa i nieoczywiste zestawienia słów – wynikające z kreatywnego łączenia wyrazów o określonych strukturach fonetycznych.
Czasami rymowanki zaskakują formą, co wynika z logopedycznej precyzji i chęci maksymalnego wykorzystania konkretnego zasobu słów.Książka sprawdzi się zarówno w pracy terapeutycznej, jak i edukacyjnej oraz w domowych ćwiczeniach – wszędzie tam, gdzie liczy się mądre, a przy tym przyjemne podejście do treningu wymowy.Logopedyczne rymowanki do ćwiczeń wymowyTo już szósta książka z cyklu wierszyków poświęconych nauce i ćwiczeniu głosek.
Zawiera ona 322 wierszyki – zarówno dość łatwe, przeznaczone dla przedszkolaków upraszczających wyrazy, jak i trudniejsze, które mogą wykorzystywać nauczyciele szkół do uczenia czytania oraz ćwiczenia dykcji, a nawet dorośli szlifujący wymowę.
Czytelnik odnajdzie w publikacji bajki, ukłony w stronę Krakowa, zabawne puenty i dużo nowego materiału poświęconego głosce [r].Do tworzenia wierszyków wykorzystałam materiał wyrazowy zgromadzony w Logopedycznym zbiorze wyrazów, wspaniale opracowanym przez Janinę Wójtowiczową.
Proszę czytelników o wyrozumiałość podczas lektury zaskakujących wierszyków, bo niekiedy musiałam podejmować karkołomne próby połączenia w jakąś sensowną całość niezwiązanych ze sobą wyrazów.
Przy każdym wierszyku, także w spisie treści, pogrubione zostały ćwiczone zbitki.
Opierałam się na wiedzy z zakresu glottodydaktyki prof.
Bronisława Rocławskiego, przekazanej mi na studiach lo­gopedycznych prowadzonych przez dr Joannę Trzaskalik.
Dlatego przy głoskach ciszących i [ń] w różny sposób zaznaczałam zbitki, np.: spodnie, dni (zapis fonemowy: /spodńe/, /dńi/).
Natomiast przy samogłoskach nosowych pogrubiałam również samogłoski [ą], [ę], z których końcowa część wchodziła w skład zbitki spółgłoskowej, np.: dęby, trąba (zapis fonemowy: /demby/, /tromba/), uwzględniłam też wariant tylnojęzykowy głoski [n] w wyrazach: lęk, drąg.
Litera „i” czasem oznacza [j].Liczę, że książeczka będzie pomocna dla nauczycieli, logopedów i rodziców, dla dzieci i osób dorosłych, bo ćwiczeń logopedycznych na zbitki spółgłoskowe jest na rynku stosunkowo najmniej – brakuje przede wszystkim kompletnego materiału w postaci krótkich, wpadających w ucho rymowanek z dużym nagromadzeniem słów pozwalających ćwiczyć daną zbitkę.– AutorkaMonika Lubina podjęła trud ułożenia zabawnych rymowanek z wyrazów zawierających grupy dwu-, trzy- i czterospółgłoskowe.
Z tym niełatwym zadaniem poradziła sobie bardzo dobrze.
Przygotowała ćwiczenia konkretnej zbitki spółgłoskowej w skondensowanej i krótkiej formie.
Rymowanki mogą posłużyć uczniom biorącym udział w kółkach teatralnych czy w konkursach recytatorskich oraz studentom szkół teatralnych jako wprawki dykcyjne.
Autorka zastosowała, w przybliżeniu, porządek alfabetyczny grup spółgłoskowych.
Nie szczędziła wysiłku, by udoskonalić wierszyki, tak aby miały sens i były logiczne oraz zachowały prawidłowe akcenty, rytm, liczbę sylab, a także były melodyjne.– Dorota Szymura, Zespół Doskonalenia Logopedów „Logos”