Między ziemią a niebem

To książka o ziemi wodzie, ogniu, wietrze, chmurach, Słońcu i Księżycu, o żywiołach, które towarzyszą człowiekowi, od zawsze.
Autorka snuje opowieści dla siebie i dla nas, żebyśmy spróbowali zrozumieć tajemnice świata.
Znajdziecie tu opowieść o Krasie, w której włosach mieszkał wiatr.
Opowieść o tym, czego Księżyc nauczył ludzi, o tym gdzie rodzi się Słońce, i o Płanetniku, który całował chmury.
Swoje opowieści opiera autorka na mitach słowiańskich, na nielicznych wzmiankach w kronikach, na analizie obrzędów, pieśni, opowieści, bajek, wierzeń i przesądów pozbieranych po wsiach.
Niektóre z nich sięgają do korzeni języków słowiańskich oraz ludowej magii i medycyny.
Jak mówi autorka: „Ludzie opowiadali sobie historie – te „wielkie", mitologiczne po to, żeby spróbować zbliżyć się do rzeczy niezwykłych, niepojętych.
Żeby opowiedzieć sobie o tym, z czym się mierzyli.
Po to są historie, po to są opowieści.
Nie mają początku, ani końca.
Nie da się ich zamknąć w klatce.
Ani w książce.
Zawsze wypełzną, wylecą, wyturlają się jakoś.
I pójdą swoją drogą”.