Pucio. Sorter logopedyczny - zabawka edukacyjna

Pierwsza drewniana zabawka z serii Pucio i pierwszy sorter logopedyczny!Sorter logopedyczny Pucio ma kształt domku, w którym kryje się wiele elementów stymulujących zmysły, mowę i wyobraźnię dziecka:obrazki dla bystrych oczu, kształty dla małych rączek,dźwięki do rozwijania mowy,figurka Pucia do zabawy, klocki do sortowania,poradnik z pomysłami.
Na ściankach sortera znajdują się obrazki wraz z wyrażeniami dźwiękonaśladowczymi.
Dach domku składa się z 2 ruchomych części.
W każdej z nich są otwory w 3 kształtach, przez które dziecko może wkładać klocki odpowiadające tym kształtom.
Są one wewnątrz sortera razem z figurką Pucia.
Klocki różnią się kształtem, kolorem oraz nadrukowaną samogłoską.Sorter logopedyczny Pucio Oprócz tradycyjnej zabawy sorterem (poznawanie kolorów i dopasowywanie kształtów), w zabawie można stymulować rozwój mowy dziecka już od wczesnego okresu poniemowlęcego (18 m+).
Wszystko dzięki przykuwającym wzrok ilustracjom Joanny Kłos oraz, adekwatnym do możliwości poznawczych dziecka, wyrażeniom dźwiękonaśladowczym.W poradniku dołączonym do zestawu znajduje się mnóstwo cennych wskazówek oraz inspiracji do wspólnych zabaw logopedycznych.
Zestaw daje okazję do mnóstwa zabaw o różnym stopniu trudności, które należy dostosować do możliwości dziecka.
Poniżej kilka propozycji.ZABAWA 1.
PUK, PUK!
KTO TAM?
Do tej zabawy potrzebujemy figurki Pucia.
Ustawiamy ją przed wejściem (ścianka z napisem „PUK, PUK”) i opowiadamy krótką historyjkę o Puciu, którego bardzo ciekawi, co jest w domku.
Za każdym razem, gdy Pucio chce wejść do środka, pukamy w ściankę sortera, by usłyszeć dźwięk, i odczytujemy napis nad drzwiami.
Możemy też zapytać: „KTO TAM?” i wymyślać rozmaite odpowiedzi, np.
korzystając ze ścianki z obrotowymi klockami w kształcie prostokątów, na których widnieją różne zwierzątka.
Przed odpowiedzią na pytanie trzeba wprawić w ruch wybrany klocek.
Gdy przestanie się obracać, odczytujemy wyrażenie dźwiękonaśladowcze, np.
„MIAU, MIAU”, i nazywamy zwierzę: „TO KOTEK”.
Możemy także schować w domku kolorowe klocki z samogłoskami lub inne zabawki, a następnie zachęcać dziecko do ich wkładania i wyjmowania.
W ten sposób wspieramy rozwój umiejętności chwytania oraz koordynacji wzrokowo-ruchowej malucha.ZABAWA 2.
I-O!
I-O!
W tej zabawie odkrywamy dźwięki oraz ćwiczymy umiejętność skupiania uwagi.
Na każdym kole zębatym znajduje się obrazek przedstawiający pojazd, a nad nim napis z wyrażeniem dźwiękonaśladowczym.
Najpierw po kolei zapoznajemy dziecko z obrazkami (można wskazywać je palcem, obracając przy tym koło zębate, i w tym w czasie kilkakrotnie wypowiadać towarzyszące im dźwięki, np.
„TO POCIĄG.
POCIĄG ROBI: CZU, CZU, CZU, CZU, CZU...”).
Następnie wydajemy sam dźwięk i zachęcamy dziecko, by wskazało właściwy obiekt oraz spróbowało go obracać.
Można także obserwować, który pojazd szczególnie interesuje malucha, i w momencie, gdy go pokaże, wypowiadać właściwe wyrażenie dźwiękonaśladowcze.
ZABAWA 3.
UUUU!
Na tej ściance sortera bawimy się z Puciem jego ulubionym samolocikiem, ćwicząc chwytanie oraz koordynację wzrokowo-ruchową.
Przesuwamy okrągły klocek w górę, w dół, w prawo lub w lewo, udając lecący samolot, i mówimy: „UUUU!”.
Nasz głos może być cichy lub głośny, wyższy lub niższy, żeby zobrazować zmieniające się dźwięki samolotu, np.
gdy klocek leci w górę, intonacja „UUUU!” jest rosnąca, a gdy klocek leci w dół, intonujemy „UUUU!” opadająco.
Spróbujmy też przesuwać klocek w różnym tempie, żeby samolot leciał szybciej lub wolniej.