Kompetencja językowa dzieci z ADHD

Przedłożona do recenzji monografia Elżbiety Szabelskiej pt.
Kompetencja językowa dzieci z ADHD dotyczy jednego z istotniejszych w przekonaniu logopedów i językoznawców tematu, a mianowicie funkcjonowania komunikacyjnego dzieci z zaburzeniami z deficytem uwagi i nadaktywnością.
Bezsprzecznie ten typ zaburzeń towarzyszy ludzkości od dawna.
Zdaniem Russella A.
Barkleya literackie odniesienia do ADHD można znaleźć już u Szekspira, który poważne problemy z nieuwagą, nadpobudliwością oraz słabą kontrolę impulsów zdiagnozował" u króla Henryka VIII, przypisując mu chorobę uwagi".
Jednakże pierwsze medyczne opisy tego deficytu pochodzą sprzed ponad 240 lat.[] Biorąc pod uwagę długą historię badań i wysoką frekwencję tego zjawiska, należy się dziwić, że sposób porozumiewania się tej grupy nie został jeszcze w pełni opisany.
Dotychczasowe badania potwierdzają konieczność podjęcia takich działań.
[] Brakuje jednak pogłębionej charakterystyki możliwości komunikacyjnych tej grupy oraz opisu ewentualnych problemów.
[] W polskiej literaturze logopedycznej publikacji na ten temat ciągle mamy niewiele.
Trudno nie zgodzić się z Autorką, iż: pod względem logopedycznym i językoznawczym obserwacje oraz wnioski są dość ogólnikowe i wynikają raczej z badań pedagogicznych i psychologicznych".
Należy więc dobitnie podkreślić, że temat monografii wybrany został wyjątkowo trafnie, jego opracowanie zaś zainteresuje wiele grup zawodowych.– Z recenzji dr hab.
Katarzyny Kaczorowskiej-Bray, prof.
UG