Mutyzm wybiórczy. Trzy spojrzenia (w.)

Problematyka komunikacji i mowy (zarówno elementów werbalnych, jak i niewerbalnych) w kontekście ich istoty, rozwoju, doskonalenia, mechanizmów funkcjonowania stanowi ważny i niewątpliwie aktualny problem wielu dyscyplin wiedzy o człowieku, szczególnie logopedii i pedagogiki specjalnej.
Istniejące powiązania pomiędzy rozwojem komunikacji i rozwojem psychoemocjonalnym, społecznym, sukcesem edukacyjnym w czasie kształcenia instytucjonalnego, a także samorealizacją czy autonomią osobową w sytuacji dziecka z mutyzmem są niezwykle istotne nie tylko w wymiarze teoretycznym, lecz także praktycznym.
[...]Niniejsza publikacja może posłużyć jako praktyczna pomoc dla wszystkich osób zajmujących się mutyzmem : nauczycieli, pedagogów, logopedów, a także rodziców dzieci z mutyzmem.
Przybliża tematykę trudności komunikacyjnych dzieci z mutyzmem oraz możliwości organizacji i realizacji specjalistycznego wsparcia logopedycznego, medycznego, psychopedagogicznego dla dzieci z tym zaburzeniem.Z recenzji dr Kariny SzafrańskiejNiniejsze opracowanie jest próbą spojrzenia na mutyzm wybiórczy z różnych perspektyw.
Punktem odniesienia stało się dziecko, ponieważ to właśnie z dziećmi pracuje każda z nas.
Nie ma dwóch osób z takim samym przebiegiem mutyzmu – nawet wśród bliźniąt są spore różnice w funkcjonowaniu.
Autorki proponują podejście do tego zaburzenia z wielu stron.
Inaczej widzi je rodzic dziecka – często towarzyszą temu emocje, poczucie winy czy wreszcie refleksje, w jaki sposób najlepiej mu pomóc.
Inaczej patrzy dziecko – nie rozumie wielu mechanizmów, które nim kierują, nie potrafi samo poradzić sobie z niemówieniem, często rządzą nim emocje, których nie umie opanować; zdarza się, że winy szuka w sobie.
Jako ostatnie zaprezentowano binarne spojrzenie specjalisty.
Pierwsza część zawiera opis tego, z czym zmaga się dziecko w placówce przedszkolnej czy szkolnej.
Opowieść o chłopcu jak sopel lodu pokazuje zaś spojrzenie terapeuty, który wyposażony w wiedzę staje się wsparciem dla dziecka i jego rodzica w zmaganiach z mutyzmem.
To specjalista po dokładnym wywiadzie zaproponuje dziecku terapię uszytą na jego miarę, często z wykorzystaniem elementów różnych metod terapeutycznych.Ze wstępu:Codziennie wymieniamy szereg informacji i nie zastanawia nas, w jaki sposób się ze sobą komunikujemy.
Wydaje nam się to bowiem oczywiste.
Porozumiewanie się stanowi swoisty układ interakcji, który zachodzi między dwiema postaciami ze świata ludzi bądź zwierząt.
Każda forma współdziałania opiera się na procesie komunikacji, który jest uznawany za podstawowy element funkcjonowania w danej grupie społecznej.
Komunikowanie się umożliwia nie tylko organizację życia w konkretnej społeczności, lecz także przekazywanie informacji, na przykład: informowanie o zagrożeniu, wyrażanie uczuć i oczekiwań, deklarowanie potrzeb, wydawanie poleceń.
Informacje te mogą być przekazywane w dwojaki sposób: werbalnie (słownie) oraz niewerbalnie.
Proces komunikacji może jednak zostać zaburzony przez tzw.
bariery komunikacyjne, które zakłócają efektywne porozumiewanie się między nadawcą a odbiorcą komunikatu, na przykład: stereotypy, różnice kulturowe, problem z rozszyfrowywaniem komunikatów werbalnych czy pozawerbalnych, a także bariery emocjonalne.
Z pewnością każdy z nas w swoim środowisku poznał osobę, która mówi mniej niż jej rówieśnicy, a jednak większość społeczeństwa nigdy nie słyszała o mutyzmie wybiórczym.
W Polsce, jak również poza granicami naszego kraju nadal brakuje zaktualizowanej i ujednoliconej wiedzy na temat tego zaburzenia oraz – co za tym idzie – możliwości uzyskania prawidłowej diagnozy oraz skutecznej terapii.
Zarówno wśród rodziców, jak i terapeutów wciąż panuje wiele mitów na temat mutyzmu wybiórczego, skutkujących opinią, że jest on nieuleczalny.
Niniejsza pozycja ma być próbą odczarowania stereotypów dotyczących etiologii, diagnostyki oraz terapii mutyzmu wybiórczego, a także próbą spojrzenia na to zaburzenie z różnych perspektyw: okiem rodzica, dziecka oraz specjalisty.