Trzy portrety - o kobietach radzących sobie z dysfunkcja wzroku (w.)

Polsce żyje 81 824 osób niewidomych i słabo widzących.
Większość, bo 56,4%, czyli 46 149, stanowią kobiety.
To duża grupa, o której niewiele się mówi, a jest ona podwójnie dyskryminowana.
Po pierwsze z racji płci, a po drugie z racji niepełnosprawności.
Wiele kobiet niewidomych i słabo widzących zdobywa wyższe wykształcenie, osiąga wysoki poziom umiejętności zawodowych i potrafi dostosować się do wymagań na trudnym rynku pracy.
Znaczna część prowadzi satysfakcjonujące życie rodzinne, realizuje się w różnych formach społecznej albo artystycznej i twórczej działalności.
Książka składa się z trzech części, każda z nich przygotowana jest przez inną autorkę, ale łączy je problem badawczy - historia życia kobiet z dysfunkcją wzroku.
Wszystkie bohaterki obdarzone są dużym talentem, chociaż każda zajmuje się innym rodzajem sztuki.
Pomimo trudności potrafiły żyć aktywnie i sprawiać wiele radości swoim widzom, słuchaczom i czytelnikom.
Własnym życiem udowodniły, że z uszkodzonym wzrokiem, a nawet jego brakiem, można żyć twórczo, pracować, czerpać z życia zadowolenie i satysfakcję.Wspólna jest także metoda badawcza studium przypadku, a także odpowiednie dla niej techniki badawcze: wywiad, analiza dokumentów i obserwacja.
W opracowaniu wykorzystano biografię sopranistki Jolanty Kaufmań jako ilustrację do przedstawienia nie tylko edukacji muzycznej solistki, ale przede wszystkim do ukazania procesu kształtowania się osobowości, rozwijania talentu i umiejętności oraz wrastania w kulturę środowisk profesjonalnych.
Bohaterką drugiej części jest Krystyna Sienkiewicz znana i lubiana aktorka, darzona sympatią przez krytyków i widzów.
Otacza ją grono wielbicieli ceniących nie tylko jej artystyczne osiągnięcia, ale również podziwiających ją za styl życia i przymioty charakteru.